Best birthday ever!

Today, έχω τα γενέθλια μου, γίνομαι 25 ετών! Όπως μου επισήμανε και η φίλτατη αδελφούλα μου ζω το 1/4 ενός αιώνα ήδη! Ε ρε γλέντια! Τα γενέθλια μου φέτος ήταν ιδιαίτερα, πολύ ξεχωριστά, πρωτόγνωρα, μαγικά, ανέλπιστα όμορφα! Δεν γιόρτασα ακριβώς σήμερα γενέθλια, γιορτάζω γενικώς εδώ και τρεις μέρες, το απαιτούν οι περιστάσεις, το φωνάζει η καρδιά μου! Η αδελφή μου μου έφτιαξε ένα ωραιότατο cheesecake oreo, οχι τιραμισού, cheesecake είναι... μερικοί μερικοί τα μπερδεύουν! Έκανα πολλά κι ενδιαφέροντα αυτές τις μέρες, έφαγα, γέλασα, περπάτησα, μαγείρεψα, ένιωσα ελεύθερη και πάνω από όλα ευτυχισμένη! Ευτυχισμένη με απλά πράγματα, κι αυτό θέλω να τονίσω σε αυτή την ανάρτηση. Δεν χρειάζεται να έχεις πολλά λεφτά για να είσαι ευτυχισμένος, αρκεί να νιώθεις καλά μέσα σου και να έχεις την οικογένεια σου ή φίλους ή τον άνθρωπο σου να σε φροντίζει, να σε προσέχει, να κάνει τις απλές και καθημερινές στιγμές κάτι πολύ ξεχωριστό και καινούργιο, μολονότι είναι το πιο συνηθισμένο πράγμα στον κόσμο! Επίσης συνειδητοποιώ μέρα με τη μέρα πόσο δυναμώνουν τα συναισθήματα, πόσο πιο βαθιά γίνονται όσα νιώθεις για τον άλλον και για όλα αυτά αρκούν πάλι απλές καθημερινές κινήσεις που είναι αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά... Δώστε σημασία σε αυτές τις λεπτομέρειες, καμιά φορά αυτές δίνουν την ουσία...

Παραθέτω φωτογραφίες από τις γενέθλιες μέρες, δεν γιόρταζα μόνη μου...

Cheesecake oreo by faioni... γιάμι!

Επίσης...

 

 

Ένα για μένα.. ένα για σένα... 

 Δεν θα μπορούσα βέβαια να παραλείψω ένα τραγικό τραγούδι που κυριολεκτικά με ανάγκασε η αδελφή μου να ακούσω προχθές, που είναι λέει το καινούργιο χιτ της εποχής...

Γαμώτη... Δεν είμαστε καλά, παιδιάααααααααααααααα!!!
Γιάννη, αυτός ο κόσμος πραγματικά θα μας τρελάνει!
Μπρρρρρ....

Λαχταριστή σαλάτα με κρέμα μπαλσάμικου!

Μολονότι δεν το συνηθίζω, διέκοψα το φαγητό μου για να μοιραστώ μαζί σας τη χαρά μου! Τις τελευταίες μέρες, επειδή έχουμε πάρει 1-2 κιλάκια στα μπουτάκια, έτρωγα πρωτεΐνες μόνο! Χωρίς φρούτα, λαχανικά, υδατάνθρακες κτλ. Για πιο γρήγορα αποτελέσματα! Όμως... Επειδή δεν είδα τα αποτελέσματα που ήθελα κι επειδή είχα γίνει μουρτζούφλα και κακόκεφη χωρίς λόγο, τα πήρα στο κρανίο και αποφάσισα να φάω σήμερα το βράδυ μια γερή σαλάτα να έρθω στα ίσα μου, με το μαρουλάκι μου το πράσινο πράσινο! Εν τω μεταξύ, είχα πάρει πριν από καιρό, μια κρέμα μπαλσάμικου, όχι το απλό ξύδι μπαλσάμικου, μια κρέμα του που την έψαχνα πολύ καιρό, γιατί την είχα φάει σε μαγαζί κι είχα ξετρελαθεί, αλλά περίμενα να βγουν τα μαρούλια για να τη δοκιμάσω γιατί σε ντομάτα δεν ξέρω πόσο καλή είναι. Η συνταγή της ευτυχίας μου απόψε λοιπόν είναι απλή:

• 1 μαρούλι πλυμμένο και κομμένο σε μεγάλα κομμάτια με το χέρι

• 1κ.σ ελαιόλαδο (όχι κι απαραίτητο από ό,τι βλέπω)

• 2-3 κ.σ κρέμα μπαλσάμικου ή όσο ξινό το θέλει ο καθένας

• αλάτι, πιπέρι

• γραβιέρα ή παρμεζάνα τριμμένη μέσα και κομματάκια απέξω για ντεκόρ

• λίγα καρύδια χοντροκομμένα

Είχα καιρό να φάω τόσο νόστιμη σαλατούλα και τη γουστάρω τρελά, γι αυτό και την ποστάρω! Τρελή ισορροπία αλμυρού, ξινού κι ολίγον γλυκού, καθότι η κρέμα είναι ελαφρώς γλυκιά!

Καλή μου όρεξη! Δοκιμάστε την, δεν θα χάσετε!

* την κρέμα μπαλσάμικου την βρήκα με ψάξιμο στον Σκλαβενίτη και μετά το άνοιγμα θέλει ψυγείο!

Καλό μήνα, καλό φθινόπωρο

Πρωτομηνιά σήμερα, είμαι καλό κι ευγενικό παιδί, κι είπα να πω καλό μήνα! Καλό μήνα, λοιπόν, σε όλους μας! Να είμαστε υγιείς και χαμογελαστοί. Πέρασε κι αυτό το καλοκαίρι και δεν ξέρω αν θέλω να του πω να πάει στο καλό και να μας γράφει ή αν θέλω να το ευλογώ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Με δίδαξε όσα δεν κατάφερε η ζωή μου να μου διδάξει στα 25 αυτά χρόνια.. Συνέβησαν πολλά γεγονότα, ευχάριστα, δυσάρεστα, τα περισσότερα ευχάριστα και τελικά τώρα που το σκέφτομαι, όλα στη ζωή μας έρχονται για καλό, ευχάριστα καταλήγουν, μολονότι στην αρχή μπορεί να μην τους πολυφαίνεται! Την έχω δει αλλιώς τη ζωή τελευταία! Δεν είμαι σε κανένα ροζ συννεφάκι, δεν πετάω στα σύννεφα, ούτε σαν χαζή κοιτάω γύρω μου χωρίς να καταλαβαίνω τι συμβαίνει. Απλώς ήθελα πολλούς μήνες τώρα να πάω τη ζωή μου ένα βήμα πιο κάτω και νομίζω ότι πήγε αρκετά βήματα παρακάτω, γιατί το ποθούσα όσο δεν πόθησα τίποτα μέχρι τώρα. Είχα αισθανθεί ότι αυτό ήταν, είχε φτάσει εκεί που μπορούσε, έπρεπε να κυλήσει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο και κύλησε... Θα μπορούσε να πάει και χειρότερα, θα έλεγε μια αντιδρώσα ψυχή που έχω στο νου μου... Ναι, θα μπορούσε όντως να πάει και χειρότερα, πιθανότητες είναι, αλλά οι πιθανότητες είναι με το μέρος σου όταν πραγματικά ποθείς κάτι και δίνεις τον εαυτό σου στο ότι θα γίνει, κι ας γυρίσει ο κόσμος ανάποδα. Είναι και κάτι άλλο... Τελευταία, ανησυχώ πχ για κάτι, όπως ότι θέλω να βρω μια επιπλέον δουλίτσα, να βγάλω κάποια χρήματα, όχι προς αποταμίευση, αλλά προς επιβίωση και εκεί πάνω στην ανησυχία και στη μαυρίλα ότι όλα είναι σκατά κι αφού δεν βρίσκουν οι άλλοι, εγώ γιατί να βρώ, κάπου εκεί, λοιπόν, διαλύει ένα βέλος τη σκοτεινιά μου, ωσάν τον Σούπερμαν που διασχίζει τους αιθέρες, και κάτι μέσα στο κεφάλι μου, όχι στην καρδιά μου, στο κεφάλι μου (πολύ σημαντική διευκρίνηση) φωνάζει ότι κάτι θα γίνει, μην ανησυχείς και μην στεναχωριέσαι, θα βρεθεί λύση! Και ξαφνικά, μολονότι δεν είναι το φυσικό μου, ηρεμώ... λες και πιστεύω τη φωνούλα στο κεφάλι μου... Μέχρι τώρα, όλα καλά, σχεδόν όλα έρχονται έτσι όπως τα υπολογίζω, ή κι αν δεν έρχονται έτσι ακριβώς, προκύπτουν ευκαιρίες για άλλα πράγματα που μπορεί να μην τα είχα σκεφτεί ή φανταστεί. Αλλά κάτι συμβαίνει, δεν με αφήνει έτσι η ζωή, ο Θεός, η τύχη, η μοίρα, ο καθένας το βαφτίζει όπως θέλει. Κι αυτό, ξέρετε, δεν είναι πάντα θετικό, μπορεί να προκύπτουν και προβλήματα και δυσκολίες κι αναβολές. Αλλά νιώθω ότι τότε πεισμώνω χειρότερα, τότε πωρώνομαι περισσότερο για όσα θέλω και όσα ποθώ, τότε νιώθω μεγαλύτερη σιγουριά ότι όλα θα γίνουν! Παρηγοριέμαι, γιατί οι δυσκολίες είναι για αυτούς που μπορούν να τις αντέχουν κι εγώ δεν γεννήθηκα ηττημένη, γεννήθηκα επιζώσα, όπως πιστεύω ότι έχουμε γεννηθεί οι περισσότεροι, αν όχι όλοι μας! Αρκεί να ακούμε αυτή τη ρημάδα τη φωνή στο κεφάλι! Avanti λοιπόν, για τα καλύτερα!

Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί και ...βλακείες!

Τώρα τελευταία έχω πρήξει τους ανθρώπους που αγαπάω με τη θετική σκέψη και το πώς μπορούμε να προκαλέσουμε, ουσιαστικά, αλλαγές στη ζωή μας με τη βοήθεια και την ευεργετική επίδραση του μυαλού μας, που πρέπει να εστιάζει σε θετικά στοιχεία και να διώχνει μακριά οποιαδήποτε αρνητική σκέψη. Θα επανέλθω σε αυτό εν καιρώ. Το θέμα σήμερα είναι άλλο. Είναι πολύ δύσκολο να κάνεις πράξη αυτά που λέμε εδώ τώρα, ειδικά όταν συμβαίνουν στην καθημερινότητά σου όλα τα κουλά και τα αναπάντεχα. Ήμουν και είμαι από τους πολλούς, άλλωστε, που το σλογκανάκι του Κοέλιο "όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις" το θεωρώ μεγάλη πατάτα, για να μην πω τίποτα χειρότερο! Δυστυχώς υπάρχει και ο νόμος του Μέρφι, όταν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει στραβά! Οπότε, δεν αρκεί να το θέλεις μόνο πολύ, πρέπει να βοηθήσουν και οι συνθήκες... Ναι, αλίμονο, χωρίς τις συνθήκες που πάμε; Ωστόσο, μέσα από τη δαιδαλώδη μου σκέψη τούτη θέλω να πω απλώς ότι στα δύσκολα είναι ακόμα πιο δύσκολο αλλά και συνάμα πιο σημαντικό να σκεφτόμαστε τη θετική πλευρά των πραγμάτων, να μην απογοητευόμαστε και να πιστεύουμε ότι και μέσα από τις αντιξοότητες θα βγούμε δυνατοί! Κι όπως μου είπε και προχθές μια μεγαλύτερη σε ηλικία γνωστή αρκεί να φαντασιώνεσαι την εικόνα του ονείρου σου, αρκεί να κάνεις εικόνα ζωντανή στο μυαλό σου αυτό που πραγματικά θέλεις να σου συμβεί... και θα συμβεί... Το έχω ζήσει, το έχω πάθει, το ξέρω... Δοκίμασε το και δεν θα χάσεις! Αλλά με απόλυτη πίστη στην εικόνα που έχεις στο νου σου, όχι με ημίμετρα, δώσε όλη σου τη θετική σκέψη σε αυτό που ονειρεύεσαι, κι απλά δέξου ότι οι καταστάσεις και η ζωή δεν έχουν παρά να σε βοηθήσουν. Ποιός θέλει να σε έχει αντίπαλο άλλωστε; Γι αυτό σου αφιερώνω αυτό το τραγούδι, γιατί όπως λέει κι ένας του στίχος: "για ένα λόγο απλά θα τα καταφέρω"! Τόσο απλά! Δεν γίνεται αλλιώς! ααααα!!! και Πολλά Χρόνια!!!

Μάλλον κάτι ξέρω 

Όταν παγώνουν όλα δε ρωτάς ποιος φταίει η αγκαλιά του άλλου πας να δεις αν καίει μα η σιωπή σου απόψε συνεχώς μου λέει να φύγω μακριά σου να χαθώ Μήνες,λεπτά και χρόνια δίπλα σου έχω μάθει να πέφτω με τα μούτρα στου έρωτα τη μάχη μαζί σου η καρδιά μου ό,τι και να πάθει θα μοιάζει μαγικό Για να κλείνω πληγές μάλλον κάτι ξέρω για να σβήνω ενοχές μάλλον κάτι ξέρω Ό,τι λείπει απ΄το χθες πίσω θα στο φέρω θα αγωνιστώ και για τους δυο Για να βγαίνω μπροστά μάλλον κάτι ξέρω παίζω με τη φωτιά μάλλον κάτι ξέρω για ένα λόγο απλά θα τα καταφέρω σ΄αγαπώ πολύ και για τους δυο Όταν αλλάζουν όλα προσπαθείς να χτίσεις απ΄την αρχή και πάλι γέφυρες και λύσεις εύκολο είναι όλα να τα διαλύσεις έτσι απλά μια νύχτα μια στιγμή Δε θα δικαιολογήσω από εμάς κανένα μέσα σου το γνωρίζεις νοιάζομαι για σένα η σχέση είναι δρόμος με κομμένα φρένα ας τρέξουμε μαζί Σ΄αγαπώ πολύ έτσι είμαι εγώ
Στίχοι: Θάνος Παπανικολάου Μουσική: Βασίλης Γαβριηλίδης Πρώτη εκτέλεση: Κωνσταντίνος Αργυρός

Μέρες είναι, θα περάσουν!

Δεν ξέχασα το blog μου, δεν το παράτησα, απλώς είχα πολλά στο νου μου τις τελευταίες μέρες , γίνονται και διάφορα κι έτσι έμεινα μακριά σου, αγαπημένο μου blogaki! Σήμερα γράφω γιατί συνειδητοποίησα μερικά πράγματα που φαίνονται απλά, αλλά έχουν πολύ γούστο να τα καταλαβαίνεις στην ουσία τους. Έχω μια συνήθεια εδώ και χρόνια, ως γνήσια Παρθένος που στην καθημερινότητα και στη δουλειά φτιάχνει και ακολουθεί πιστά ένα πρόγραμμα, να δημιουργώ ένα είδος προγράμματος, σαν ημερολόγιο στο οποίο κυκλώνω τις σημαντικές μέρες του επόμενου διαστήματος που κάτι σημαίνουν για μένα, είτε γιατί κάτι έχω να κάνω, κάτι έχω να θυμηθώ, κάτι θα συμβεί εκείνες τις μέρες κι είναι ωραίο να ξέρω μετά ότι αυτές οι μέρες πέρασαν κτλ. Έφτιαχνα, λοιπόν σήμερα ένα τέτοιο πρόγραμμα και παρατήρησα μερικά πράγματα. Πρώτον, είναι πολύ μικρό σε σχέση με τα όσα έφτιαχνα μέχρι πρότινος, δηλαδή ουσιαστικά ξεκινάει από αύριο και τελειώνει τέλη Σεπτεμβρίου! Συνήθως τα προγράμματά μου ήταν για δυο μήνες και... Γι΄αυτό πάντα όταν τα έφτιαχνα ήταν και μαζεμένα, και παρόλο που ήταν πολύς καιρός έδειχνε ένα πυκνό πράγμα που λίγο με έπνιγε. Τώρα είναι αραιογραμμένο και μοιάζει τόσο μικρό... Δεύτερον, συνειδητοποίησα ότι είναι μόλις 6 εβδομάδες... Μέχρι πριν από λίγο καιρό, αυτά που μετρούσα για να περάσει ένα διάστημα που ήθελα ήταν πάνω από 10 εβδομάδες, μου φαινόντουσαν ατέλειωτα και πίστευα ότι ο χρόνος δεν θα τελειώσει ποτέ! Αλλά τώρα νιώθω ότι είναι λίγο το χρονικό διάστημα και θα περάσει και σύντομα, γιατί υπάρχουν άλλα, που μας περιμένουν στη γωνία, να πάρουν το ρόλο τους, τη θέση τους στη ζωή μας, εν προκειμένω στη ζωή μου! Θα κάνω λοιπόν κι εγώ σαν τους αστρολόγους και θα πω:

Σημαντικές μέρες στο επόμενο διάστημα: 27/8, 30/8, 5/9, 8/9, 9/9, 10/9, 12/9, 14/9, 20/9, 23/9, 29/9, 30/9.

Μέρες που χρειάζεται προσοχή, συγκέντρωση, τύχη, πίστη, θετική σκέψη, προσπάθεια, μέρες που χρειάζεται απλώς αγάπη και καλή διάθεση! Ό,τι και να θέλουν οι μέρες που έρχονται και οι μέρες που θα έρθουν... θα είμαι εδώ, πρώτα ο Θεός, να τις ζήσω, να τις απολαύσω, να τις αντέξω, να τις περάσω! Κι όλα θα πάνε καλύτερα μετά!

Κάντε κι εσείς ένα προγραμμάτι, ακούτε και την παλιά Παρθένο, κάτι ξέρει, βοηθάει το πρόγραμμα! Κι όταν περνάει η μέρα, σβήστε την με μανία κι ανακούφιση που έφυγε, αν σας ταλαιπώρησε! Και σκεφτείτε θετικά, έφυγε, δεν μπορεί να ξανάρθει, την έχετε ήδη εκδικηθεί, αν ήταν κακιά μαζί σας! Δεν μπορεί να σας ξαναενοχλήσει, ΠΕΡΑΣΕ!!!

Καλημέραααααααααααααααααααααααααααααα!!!

Καλό Δεκαπενταύγουστο!

Αύριο είναι Δεκαπενταύγουστος! Γιορτάζει και η μανούλα μου, μιας και λέγεται Μαρία κι είπα να της φτιάξω μια τούρτα για το καλό! Φαίνεται καλή, θα επανέλθω με σχόλια και εντυπώσεις όταν κοπεί η τούρτα, προς το παρόν είναι ολάκερη, χωρίς απώλειες!

Φτάσαμε χαζά χαζά στα μέσα και αυτού του μήνα. Τελειώνει το καλοκαίρι, παίδες. Πλησιάζει ο Σεπτέμβρης, αρχίζουν σιγά σιγά οι δραστηριότητες όλων μας και κάτι με πιάνει που το σκέφτομαι... Από τη μία, θέλω πολύ να περάσει ο καιρός, γιατί πιστεύω ότι το μέλλον έχει να μου φέρει πολλά και ωραία, αλλά από την άλλη νιώθω αρκετά κουρασμένη ακόμα. Λες και δεν πέρασαν αυτοί οι καλοκαιρινοί μήνες, ενώ, σας το ομολογώ πολύ ειλικρινά, έγιναν τόσα πολλά και σημαντικά αυτό το διάστημα, όσα δεν έγιναν τα τελευταία τρία χρόνια! Μέχρι πρότινος ήμουν σωματικά και ψυχικά κουρασμένη. Τώρα νιώθω σχεδόν εξ ολοκλήρου σωματική κόπωση, η ψυχική κόπωση φεύγει σιγά σιγά, με βοηθάνε αυτά που νιώθω τον τελευταίο καιρό να ανανεώνομαι, με βοηθάνε οι άνθρωποι ή ο άνθρωπος να νιώθω καλά, και έχω πολύ καιρό να αισθανθώ καλά.... Μάλλον ένα ευχαριστώ δεν φτάνει.... Καμιά φορά οι λέξεις είναι φτωχές να αποδώσεις όσα έχεις μέσα σου και μένα ξαφνικά τα Ελληνικά μου φαίνονται αρκετά φτωχά... Αλλά δεν πειράζει, όποιοι, όποιος χρειάζεται να ξέρει, ξέρει... Καλό Δεκαπενταύγουστο, λοιπόν! Κι επειδή ξέρω και ανθρώπους που αυτή η μέρα δεν τους φέρνει χαρά, αλλά λυπηρές θύμησες και πόνο, ελπίζω η Παναγία που γιορτάζει αύριο να απαλαίνει κάθε μέρα τη θλίψη τους και τα βάσανα όλων μας... Να προσέχετε, να προσέχεις...

Everytime we touch!

"Everytime We Touch"

I still hear your voice, when you sleep next to me.
I still feel your touch in my dreams.
Forgive me my weakness, but I don't know why
Without you it's hard to survive.

'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
'Cause everytime we touch, I feel the static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat so...
I can't let you go.
Want you in my life.

Your arms are my castle, your heart is my sky.
They wipe away tears that I cry.
The good and the bad times, we've been through them all.
You make me rise when I fall.

'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
'Cause everytime we touch, I feel the static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat so...
I can't let you go.
Want you in my life.

'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.


Έχω βρει μια πολύ ωραία βερσιόν του κομματιού που τα "σπάει"! Το ακούμε και το στέλνουμε όπου νιώθει ο καθένας μας...

https://rapidshare.com/files/3780947208/cascada-everytime_we_touch.rar

Καληνύχτα...